Ukraina obchodzi dwudzieste urodziny. Po 1991 roku kraj ten zrobił postępy w naprawdę wielu dziedzinach, rzadko jednak o tym piszę w artykułach i korespondencjach – po trosze ze względu na to, że mało mówią o tym same ukraińskie media, ale też dlatego, iż zbytni optymizm trąciłby propagandą.

Każdy kraj można przedstawić w krzywym zwierciadle, ale czy chcielibyśmy, żeby tak nas przedstawiały zagraniczne media – zapewne nie. Dlatego w imię – wiem, że to wyświechtane sformułowanie – „strategicznego partnerstwa” polsko-ukraińskiego warto pomyśleć, jak się przedstawia w Polsce Ukrainę.

Политика, касающаяся Восточной Европы, должна стать ведущим мотивом грядущего польского председательства в Евросоюзе. Мы не должны при этом настраиваться на тональность ментора. Таким образом, понятие «польская восточная политика» употреблять можно, но сама эта политика обязана быть разнородной – przekład rozmowy Małgorzaty Nocuń i Krzysztofa Burnetki z Aleksandrem Kwaśniewskim w „Nowej Polszy”.

Dlaczego polskie i ukraińskie władze, mimo wielu ciepłych słów, nie są zainteresowane rozmową o wspólnych problemach oraz możliwościach? Dobrym przykładem tego zjawiska była nieobecność czołowych polityków podczas V Forum Europa-Ukraina w Kijowie.

23-25 lutego, środa-piątek, Kijów

W debacie otwierającej obrady Forum „Sukcesy, Porażki, Potencjał. 20 lat niepodległości Ukrainy” swój udział zapowiedzieli politycy, którzy swoją działalnością wywarli istotny wpływ na kształt dzisiejszej Ukrainy, między innymi były prezydent Ukrainy  Leonid Kuczma, a także były komisarz do spraw rozszerzenia Unii Europejskiej Günter Verheugen.

10 lutego, godz. 17.30, aula Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, czwarte piętro, ul. Święcickiego 17, Lwów

Dyskusja z udziałem Łukasza Jasiny, o. prof. Borysa Gudziaka (rektora UKU), prof. Petera Scheinera (przewodniczącego Międzynarodowego Stowarzyszenia Bizantynistów).

Wiele osób odwiedzających naszą stronę to urzędnicy. Nasi aktywiści nieraz widzieli w gabinetach dziekanów i rektorów wydruki artykułów z naszej strony. Władza musi liczyć się z Priamą Diją.

Na początku naszym celem też było tylko zorganizowanie akcji przeciwko zabudowie Pejzażnej Aleji, nie mieliśmy innych planów. Akcja zakończyła się organizacyjnym sukcesem i wtedy zaczęli przychodzić do nas ludzie z innych grup, żebyśmy pomogli im z różnymi problemami.

Przyjęte prawo dorzuca do ukraińskiego systemu następne kontrowersje i niejasności, a do tego w bezczelny sposób ograbia studentów.