Od pierwszego numeru „Kultura” reprezentowała pogląd, że losy Polski są nieodłącznie związane z losami całej Europy, a polityka na rzecz wyłonienia się wolnej i demokratycznej Ukrainy, Litwy i Białorusi musi być powiązana z polityką mocarstw, integracją Europy, pomysłami na federację Europy Środkowej i Wschodniej.

Europa funkcjonuje według wizji I wojny światowej, gdzie racja należy do zwycięzców. Dlatego o Habsburgach raczej nie mówi się ciepło. Zwyciężył mit paneuropejski, a razem z nim republiki. Narodziło się przekonanie, że imperia wielonarodowe muszą upaść, bo były złe, a przynajmniej dysfunkcjonalne.