Czytaj dalej >>

Wiktor Janukowycz ze strusiej skóry ma nie tylko buty. Jego postawa nasuwa również skojarzenia z tym ptakiem, który znany jest z tego, że w momencie zagrożenia chowa głowę w piasek. Dotąd ukraiński przywódca nie wypowiedział się na temat ewentualnego bojkotu Euro 2012.

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

„Pomarańczowy” minister spraw wewnętrznych rzekomo podwyższył emeryturę swojemu kierowcy i przepłacił za Dzień Milicjanta. Zdarza się. Za to na pobyt w kolonii karnej skazała go władza, którą wcześniej on skazywał. Jak mówił Stanisław Jerzy Lec: „Burząc pomniki, zostawcie cokoły. Zawsze jeszcze się mogą przydać”. Przekładając na ukraiński: prześladuj mądrze, bo jutro prześladowany może z ofiary stać się znowu katem.

Czytaj dalej >>

NEWowski specjalny serwis wyborczy Rosja 2012:

Władimir Putin, będący zwolennikiem twardej, ultymatywnej pozycji Rosji nie pójdzie na ustępstwa wobec Ukrainy. Czy można spodziewać się zmian stosunków na linii Moskwa-Kijów w najbliższym czasie?

 

 

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Jeszcze w połowie tego roku wiele wskazywało na to, że podpisanie lub parafowanie umowy stowarzyszeniowej przez Unię Europejską z Ukrainą będzie jednym z najważniejszych wydarzeń w unijnej polityce zagranicznej i zwieńczeniem etapu polskich starań o przyciągnięcie Ukrainy do Europy w ramach Partnerstwa Wschodniego oraz polskiej prezydencji. Zamiast tego mieliśmy „szczyt zażenowania”.Czytaj dalej >>

Ukraina i Unia Europejska nie parafowały na szczycie w Kijowie umowy stowarzyszeniowej. Takie rozwiązanie było mniej lub bardziej przewidywalne, odkąd w październiku Julia Tymoszenko została skazana na siedem lat więzienia.Czytaj dalej >>

Kryzys władzy jest oczywisty. Zaufanie do prezydenta Wiktora Janukowycza i jego Partii Regionów nieustannie maleje. Przyczyny to nie tylko autorytarne zapędy, ale również wzrost cen na gaz, energię elektryczną, produkty spożywcze, usługi i tak dalej.
Czytaj dalej >>

Europejska Partia Ludowa, której członkowie rządzą obecnie w większości państw Unii Europejskiej, przyjęła na kongresie w Marsylii nadzwyczajną rezolucję dotyczącą ostatnich wydarzeń politycznych na Ukrainie. Dokument umiejętnie łączy dyskurs o europejskich wartościach z troską o własne interesy.Czytaj dalej >>

Siedem lat po pomarańczowej rewolucji wydaje się, jakby minęła cała epoka i na Ukrainie nic już nie przypomina tamtych wydarzeń. W rzeczywistości to, co dzisiaj obserwujemy w ukraińskiej polityce, jest pokłosiem Majdanu 2004.Czytaj dalej >>

Nie zanosi się na to, by Wiktor Janukowycz wypuścił z więzienia Julię Tymoszenko przed grudniowym szczytem Ukraina-Unia Europejska.Czytaj dalej >>

Bliska współpraca szefów dyplomacji Polski i Niemiec to osobisty sukces Radosława Sikorskiego. Łatwo wytykać palcem porażki tego tandemu, choć warto zwrócić uwagę, że wcześniej taka współpraca była w ogóle nie do pomyślenia.Czytaj dalej >>

“Адвокат України” – ймовірно одна з найбільш часто використовуваних метафор для визначення ролі Польщі в українських міжнародних відносинах, а може й єдина можлива метафора, що визначає польську політику стосовно свого сусіда. Однак чи знає Польща як грати свою роль? – tekst Pawła Pieniążka dla Polit Clubu.

Poprzez proces przeciwko Julii Tymoszenko Wiktor Janukowycz „mianował” ją liderem opozycji. Dał wyborcom do zrozumienia, że boi się jej, że to ona jest jego głównym wrogiem. Polityk z Doniecka przyczynił się do renesansu Julii Tymoszenko po przegranych wyborach prezydenckich z 2010 roku.Czytaj dalej >>

Wyrok w sprawie Julii Tymoszenko, zawieszenie agendy stowarzyszeniowej z Unią Europejską w ramach Partnerstwa Wschodniego, coraz częściej pojawiające się głosy o naruszaniu praw człowieka – wszystko to rodzi pytanie o kształt i kierunek ukraińskiej polityki. O konstytucyjnych konszachtach, teorii rządzenia na Ukrainie i praktyce politycznej mówił politolog Wołodymyr Horbacz.Czytaj dalej >>

11 października w Sądzie Peczerskim w Kijowie sędzia Rodion Kiriejew odczytał wyrok w sprawie liderki ukraińskiej opozycji Julii Tymoszenko. Jej największym grzechem ma być nadużycie władzy, za co grozi jej między innymi siedem lat pozbawienia wolności, zakaz pełnienia funkcji publicznych przez trzy lata i grzywna w wysokości ponad półtora miliarda hrywien, czyli około 195 milionów dolarów.

Najpierw zawrzało na Ukrainie: przewodniczący Frontu Zmian Arsenij Jaceniuk zaproponował, aby bojkotować wybory, a znany bokser i założyciel partii UDAR Witalij Kłyczko uznał, że ukraińska władza popełniła polityczne harakiri. Ale wiadomość szybko obiegła świat: Ministerstwo Spraw Zagranicznych Federacji Rosyjskiej uznało, iż sprawa ma antyrosyjski podtekst, a szefowa unijnej dyplomacji Catherine Ashton uznała wyrok na Tymoszenko za mający „dalekosiężne” skutki w stosunkach między Ukrainą a Unią.

Prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz, który uważany jest za osobę mającą ogromny wpływ na sprawę i jej przebieg, uznał, że proces ma zły wpływ na eurointegrację, ale wyrok sądu jeszcze nie jest ostateczny, bo oskarżona może złożyć apelację.

Niejasne deklaracje władzy i – jak na zachodnie warunki – radykalne stanowiska unijnych polityków pozostawiają nadzieję, że sprawa zakończy się pomyślnie i Ukraina nie zrobi kolejnego kroku wstecz w swojej dwudziestoletniej historii. Jednak nie wiadomo, jak zachowa się Zachód, a przede wszystkim Unia Europejska – czy tak jak podczas rządów Leonida Kuczmy Ukraina zostanie odgrodzona murem, czy jednak dialog zostanie podtrzymany? Jeśli tak, to co z umową stowarzyszeniową? Czy Ukraina może jeszcze o niej marzyć?

Paweł Pieniążek

Andrzej Brzeziecki: „Trzeba Ukrainę przyciągać do Unii, niezależnie od tego, kto nią rządzi, trzeba starać się stwarzać dla jej obywateli możliwość kontaktów (i zarobków) na Zachodzie. Nie da się jednak tego robić, godząc się jednocześnie na niszczenie opozycji nad Dnieprem. To wygląda tak, jakby jedną ręką otwierać drzwi do Unii, ale drugą je zamykać”.

Tomasz Kułakowski: „Celem prezydenta nie jest wsadzenie Julii Tymoszenko do więzienia, tylko »przekonanie« jej, by przestała zajmować się polityką. Tymoszenko, która jest jedynym politykiem będącym w stanie pokonać Wiktora Janukowycza w demokratycznych wyborach, jest zagrożeniem dla elity”.

Piotr Andrusieczko: „Czy proces Tymoszenko musiał zakończyć się wyrokiem skazującym? Tak! Dlatego że cała intryga wokół byłej premier była zbudowana na chęci zemsty i pokazowym poskromieniu symbolu opozycji. Miało to oczyścić pole przed kolejnymi wyborami i zagwarantować Partii Regionów długotrwałą władzę”.

Piotr Pogorzelski: „Ukraiński prezydent stara się stworzyć wizerunek silnego człowieka, który umiał skupić w swoich rękach całą władzę. (...) Sprawa Julii Tymoszenko pokazuje jednak, że władza nie jest tak monolityczna, jak stara się to pokazać. Jest tak samo chaotyczna, jak poprzednia, choć starannie to ukrywa”.

Witalij Portnikow: „Przyjście Janukowycza do władzy nie było szokiem ani dla Europejczyków, ani dla Amerykanów, ani tym bardziej dla Rosjan. Od nowej głowy państwa oczekiwali stabilności i reform oraz przez nieuwagę byli nawet gotowi przymknąć oczy na faktyczny przewrót konstytucyjny, dokonany przez nową władzę. Ale teraz po minionej przychylności nie ma żadnego śladu”.

Z politycznej sceny zniknęła konkurentka, zmarginalizowano opozycję, zlęknione społeczeństwo, które w 2012 roku zagłosuje na tych, których wskaże palcem wódz. Słowem, jak w Rosji, wspaniałej Rosji. Czytaj dalej >>

Donieccy politycy sprawiają wrażenie konsekwentnych i logicznych w działaniu. Sprawa Julii Tymoszenko poważnie nadszarpnęła tę reputację. Podejmowane decyzje miały charakter chaotyczny i nieprzemyślany. Pokazały także, że rządzący w Kijowie kierują się przede wszystkim siłą i strachem, a nie logiką.Czytaj dalej >>

Вероятно, некоторые из представителей Партии регионов испытывают сегодня чувство восторга - Тимошенко осуждена. Создается впечатление, что радость о того факта, что бывший премьер оказалась за решеткой настолько сильна, что иные представители нынешней власти способны рисковать интересами Украины и ее интеграцией с Европейским Союзом – przekład tekstu Piotra Andrusieczki na portalu Polit.ua.

Zapewne dzisiaj niektórzy z polityków Partii Regionów przeżywają chwile uniesienia – Tymoszenko została skazana. Zdaje się, że satysfakcja wynikająca z trzymania byłej premier za kratami jest na tyle silna, iż niektórzy przedstawiciele obecnej władzy są w stanie zaryzykować interes Ukrainy i integrację z Unią Europejską.Czytaj dalej >>

Sąd Rejonowy w Kijowie skazał byłą premier na siedem lat więzienia i zakaz zajmowania stanowisk państwowych przez trzy lata. Poza tym, przywódczyni opozycji będzie musiała zapłacić półtora miliarda hrywien (ponad 600 milionów złotych) w ramach pokrycia rzekomych strat finansowych, jakie poniósł państwowy koncern Naftohaz, wskutek podpisania kontraktu z Gazpromem. Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>

Czytaj dalej >>