Minął rok i teraz już ciężko obarczać winą za niedociągnięcia w polityce wewnętrznej oraz zewnętrznej poprzedni rząd czy poprzedniego prezydenta. Założenia nie są realizowane w taki sposób, jak chciałoby tego społeczeństwo. Dlatego prezydent próbuje znaleźć winnych i stara się zdystansować od Partii Regionów, stając się ponadpartyjnym politykiem – takim Panem Bogiem ukraińskiej polityki.

Wiele osób odwiedzających naszą stronę to urzędnicy. Nasi aktywiści nieraz widzieli w gabinetach dziekanów i rektorów wydruki artykułów z naszej strony. Władza musi liczyć się z Priamą Diją.

W każdej zachodnioeuropejskiej demokracji odwołanie połowy rządu byłoby przejawem kryzysu władzy lub co najmniej zapowiedzią daleko idącej korekty dotychczasowej polityki. Na Ukrainie jednak taki wstrząs ma służyć konserwacji status quo.

Rezultatem polityki Tymoszenko będzie dalszy podział społeczeństwa na zwolenników „pomarańczowych”, „biało-niebieskich” i mających politykę gdzieś.

Jeśli przyjrzymy się porewolucyjnej karierze politycznej Wiktora Andriejewicza i jego doradców, a przede wszystkim kwestiom poruszanym w trakcie rewolucji, zobaczymy, że wszystkie problemy pozostały.