Przed puczem można było powiedzieć, że ZSRR znajduje się na równi pochyłej, jednak uruchomienie procesu Nowoogariowskiego było szansą na zatrzymanie tej negatywnej tendencji. Pucz spowodował, że wszystko to było już nieaktualne, przez co przyspieszył agonię systemu.

Arabskie rewolucje były dla Moskwy zaskoczeniem, podobnie jak dla innych światowych stolic. Rosja odmiennie od państw zachodnich ocenia następstwa sytuacji kryzysowej i forsuje własne metody jej rozwiązania.

Piątkowe zaprzysiężenie Aleksandra Łukaszenki ma się do moskiewskich ceremonii imperialnych tak, jak śródmieście Mińska do śródmieścia Moskwy. Usiłuje je naśladować, ale wychodzi z tego jedynie farsa.

Wieści, jakoby były mer Moskwy Jurij Łużkow musiał uciekać do Londynu, świadczą, że ataki na eksmera nie osłabły po jego dymisji. Specjaliści nie mają wątpliwości – celem jest rozbicie tak zwanego Łużkowowskiego układu, który przez osiemnaście lat kontrolował relacje między lokalnymi urzędnikami a biznesem.

Moskiewski „car” Jurij Łużkow nie jest już merem rosyjskiej stolicy. Dymisjonując go, prezydent Dmitrij Miedwiediew pokazał, że zamierza rządzić samodzielnie i silną ręką.