Nowa Europa Wschodnia (logo/link)
Jedwabny Szlak / 07.07.2026
Ihar Melnikau

Urodził się w Grodnie i dorastał w Łodzi. W Palestynie zaprojektował nowe żydowskie miasto

Akiva Aryeh Weiss urodził się w Grodnie, dorastał w Łodzi i przeniósł do Palestyny doświadczenie przedsiębiorcy z imperium Romanowów. Jako jubiler, przemysłowiec i działacz syjonistyczny współtworzył Ahuzat Bayit, spółdzielnię, z której wyrósł Tel Awiw. Chciał zbudować nowoczesne żydowskie miasto poza ciasną zabudową Jafy — uporządkowane, higieniczne i otwarte na przybyszów z Europy. Jego historia pokazuje, jak biografie ludzi z Europy Wschodniej wpisały się w początki izraelskiej państwowości.
Foto tytułowe
Archiwum Autora



Posłuchaj słowa wstępnego szóstego wydania magazynu online!


Wkrótce pojawi się siódme wydanie magazynu NEW
Magazyn Nowa Europa Wschodnia Online
jest bezpłatny.

Zachęcamy do wsparcia nas na Patronite
Utalentowany chłopak z imperium Romanowów


Białoruś i Polska dały światu wielu znanych i utalentowanych ludzi, którzy przyczynili się do powstania żydowskiej państwowości. Jednym z nich był Akiva Aryeh Weiss. Urodził się w Grodnie 11 grudnia 1868 roku w rodzinie zamożnych kupców. Później rodzina Weissów postanowiła przeprowadzić się do Łodzi, gdzie na początku XX wieku dynamicznie rozwijał się przemysł włókienniczy, a wiele osób z przedsiębiorczą żyłką dorobiło się fortuny. W Łodzi Weiss spędził młodość. Tutaj zdobył zawód jubilera i zegarmistrza. Jego rodzina posiadała warsztat znajdujący się przy ulicy Piotrkowskiej 17. Co ciekawe, budynek ten zachował się do naszych czasów.

W późniejszych czasach Akiva kierował oddziałem stowarzyszenia Geula, zajmującego się zakupem ziemi w Palestynie. Na czele tego towarzystwa stał również obywatel Imperium Rosyjskiego, Meir Dizengoff – człowiek, który wkrótce miał zostać pierwszym burmistrzem nowego żydowskiego miasta – Tel Awiwu.

W 1904 roku Weiss po raz pierwszy wyjechał do Palestyny, zapoznając się z tamtejszym społeczeństwem i warunkami życia. Dizengoff znalazł dla niego pierwszy dom na palestyńskiej ziemi.


Palestyński Nowy Jork


Na początku XX wieku Weiss podjął decyzję o przeprowadzce z Imperium Rosyjskiego do Palestyny, znajdującej się wówczas pod mandatem Wielkiej Brytanii. 3 sierpnia 1906 roku wraz z żoną i sześciorgiem dzieci udał się do Jafy. Założył tam fabrykę Renaissance, specjalizującą się w pokrywaniu wyrobów metalowych złotem i srebrem. Wkrótce przy fabryce uruchomiono także sklep jubilerski oraz warsztat zegarmistrzowski.

Weiss został przewodniczącym spółdzielni budowlanej Ahuzat Bayit (z hebr. Towarzystwo Budowy Domostw). W tym czasie aktywnie popierał ideę stworzenia żydowskiego ośrodka miejskiego, zaplanowanego zgodnie z zasadami estetyki i higieny. Opracował projekt nowego żydowskiego miasta na obrzeżach arabskiego portu w Jafie.
Akiwa Weiss, niedługo przed śmiercią (Archiwum autora)

Biznesmen z Łodzi chciał zbudować w Palestynie drugi Nowy Jork – nowe dzielnice mieszkaniowe poza granicami starej arabskiej zabudowy. 11 kwietnia 1909 roku Weiss przeprowadził słynną „loterię muszelkową” (uczestnicy losowali muszle z numerami), w której rozdzielano działki pod budowę domów w Tel Awiwie, czyli Wzgórzu Wiosny. W wydarzeniu uczestniczyło 66 żydowskich rodzin. Od tego czasu 11 kwietnia uznawany jest za dzień założenia miasta.

Nazwę wymyślił inny repatriant – Nachum Sokołow. Miasto powstało na 5 hektarach ziemi zakupionych przez Weissa i jego wspólników (Aharon Chelouche z Algierii, Patrick Geddes ze Szkocji oraz Josef Barski, Zeev Rechter i Dov Karmi z Ukrainy). Populacja miasta zaczęła rosnąć dzięki nowym repatriantom z Europy, a także miejscowym Żydom z Jafy, którzy uciekali przed pogromami.

W 1913 roku Akiva Weiss otworzył w Tel Awiwie pierwsze w Palestynie studio filmowe – Or Hadasz. Był również jednym z twórców pierwszego kina w mieście – Eden. Ponadto zaczął rozwijać przemysł włókienniczy. Nie było w tym nic dziwnego – przyjechał przecież z Łodzi, będącej stolicą przemysłu tekstylnego Imperium Rosyjskiego. Fabryka Weissa nosiła nazwę Lodzia House (Łódzki Dom).

Natomiast prywatny dom przedsiębiorcy przy ulicy Herzla 2 w Tel Awiwie przypomina pałac Karola Poznańskiego w Łodzi. Weiss dążył do stworzenia budynku, który różniłby się od architektury arabskiej, ale jednocześnie nie byłby typowym europejskim domem. W rezultacie powstał budynek, który później trafił na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W tym domu Weiss mieszkał aż do swojej śmierci.
Dom na Piotrkowskiej, 17, w Łodzi, gdzie był sklep Weissa (Archiwum Autora)

Jubiler kontynuuje biznes


Idea rozwoju żydowskiego przemysłu diamentowego w Palestynie narodziła się na początku XX wieku. Wówczas bogaci jubilerzy z Europy postulowali przeniesienie działalności do Palestyny oraz szkolenie sierot, które ucierpiały podczas pogromów. Jubilerzy z Antwerpii już w 1910 roku próbowali eksportować do Palestyny maszyny do szlifowania diamentów, jednak napotkali opór europejskiej konkurencji.

Ostatecznie to Weiss rozwiązał problem rozwoju żydowskiego przemysłu diamentowego. W 1937 roku w pomieszczeniach prywatnego domu stworzył Izraelski Klub Diamentowy, który wkrótce został przeniesiony do innej lokalizacji i przekształcił się w giełdę diamentową. Co ciekawe, swoje kosztowności Weiss przechowywał w specjalnym sejfie zamówionym w Niemczech. Rozwojowi branży diamentowej w Palestynie sprzyjał fakt, że tuż przed wybuchem II wojny światowej wielu żydowskich jubilerów emigrowało z Europy, uciekając przed prześladowaniami. Ewakuowali także swoje przedsiębiorstwa, co przyczyniło się do rozwoju jubilerstwa w Palestynie.

Wspomniany wcześniej Meir Dizengoff chciał przypisać sobie zasługi za założenie Tel Awiwu. W 1936 roku powstał film poświęcony początkom miasta, w którym nie wspomniano o Weissie, a jako głównego założyciela miasta przedstawiono pierwszego burmistrza. Spór między tymi postaciami utrzymywał się długo. Ostatecznie rozstrzygnęła go książka biograficzna wydana w 1956 roku po śmierci Weissa przez jego dzieci, w której opublikowano prace tego utalentowanego człowieka.
Ihar Melnikau - doktor historii. Zajmuje się okresem międzywojennym na terenie województw północno-wschodnich II RP, przedwojennej granicy polsko-radzieckiej na Białorusi, oraz służby Białorusinów w przedwojennym Wojsku Polskim. Autor 15 monografii historycznych. Laureat nagrody im. L. Sapehy w 2020 za zachowanie historycznej spuścizny Białorusi.

Inne artykuły Ihara Melnikau

Przedsiębiorca, który połączył ludzi różnych narodowości i krajów, zmarł w maju 1947 roku i został pochowany na Cmentarzu Trumpeldor w Tel Awiwie. Rok po śmierci Akivy Weissa Państwo Izrael ogłosiło niepodległość.