Nasza strona używa ciasteczek do zapamiętania Twoich preferencji oraz do celów statystycznych. Korzystanie z naszego serwisu oznacza zgodę na ciasteczka i regulamin.
Pokaż więcej informacji »
Drogi czytelniku!
Zanim klikniesz „przejdź do serwisu” prosimy, żebyś zapoznał się z niniejszą informacją dotyczącą Twoich danych osobowych.
Klikając „przejdź do serwisu” lub zamykając okno przez kliknięcie w znaczek X, udzielasz zgody na przetwarzanie danych osobowych dotyczących Twojej aktywności w Internecie (np. identyfikatory urządzenia, adres IP) przez Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego i Zaufanych Partnerów w celu dostosowania dostarczanych treści.
Portal Nowa Europa Wschodnia nie gromadzi danych osobowych innych za wyjątkiem adresu e-mail koniecznego do ewentualnego zalogowania się przy zakupie treści płatnych. Równocześnie dane dotyczące Twojej aktywności w Internecie wykorzystywane są do pomiaru wydajności Portalu z myślą o jego rozwoju.
Zgoda jest dobrowolna i możesz jej odmówić. Udzieloną zgodę możesz wycofać. Możesz żądać dostępu do Twoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia danych, wyrazić sprzeciw wobec ich przetwarzania i wnieść skargę do Prezesa U.O.D.O.
Korzystanie z Portalu bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza też zgodę na umieszczanie znaczników internetowych (cookies, itp.) na Twoich urządzeniach i odczytywanie ich (przechowywanie informacji na urządzeniu lub dostęp do nich) przez Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego i Zaufanych Partnerów. Zgody tej możesz odmówić lub ją ograniczyć poprzez zmianę ustawień przeglądarki.
Kontrowersyjne tezy nie są problemem nauki — problem zaczyna się wtedy, gdy ambicja interpretacyjna wyprzedza metodę badawczą. Recenzja książki Iwana Katchanovskiego pokazuje, że w przypadku wydarzeń tak politycznie i historycznie obciążonych jak Majdan sama ilość materiału dowodowego nie zastępuje rygoru metodologicznego.
Coraz więcej zachodnich polityków traktuje zawieszenie broni w Ukrainie jako jedyny realistyczny scenariusz zakończenia wojny. Gustav Gressel przekonuje jednak, że Kreml nie jest zainteresowany rozejmem, a wojna na wyniszczenie potrwa do momentu załamania jednej ze stron – rosyjskiej lub ukraińskiej.
Życie w południowym Libanie to ciągła walka o normalność i bezpieczeństwo. Od 2019 roku, w ramach misji Tymczasowych Sił Zbrojnych ONZ w Libanie (UNIFIL), polscy żołnierze służą na tym terenie. Do ich zadań, w ramach współpracy cywilno-wojskowej (ang. Civil-Military Co-operation, CIMIC) i projektów finansowanych przez MSZ, należy wspieranie ludności cywilnej. Ich zaangażowanie niejednokrotnie wykracza poza standardowe działania wojskowe i obejmuje projekty pomocowe, które przywracają normalność na pograniczu z Izraelem, które pod koniec 2024 r. zostało zniszczone przez wojnę.
Dzień Dziecka
Andrzej Zaręba
Wśród swoich
Andrzej Zaręba
Dzień Zwycięstwa
Andrzej Zaręba
Czas odejść
Andrzej Zaręba
Misja bliskiego wsparcia
Andrzej Zaręba
Elekcja
Andrzej Zaręba
Ormuz
Andrzej Zaręba
Rada Pokoju
Andrzej Zaręba
Zacharowa o morderstwie Nawalnego
Andrzej Zaręba
Imperium dziadów
Andrzej Zaręba
Rada
Andrzej Zaręba
Russkij mir
Andrzej Zaręba
Macierzyństwo imperialne
Andrzej Zaręba
Ludzie pokoju
Andrzej Zaręba
Dziad Mróz
Andrzej Zaręba
Zbliżenie strategiczne
Andrzej Zaręba
Hybryda
Andrzej Zaręba
Przedszkole im. Makarenki
Andrzej Zaręba
Zaplecze
Andrzej Zaręba
Pamiątka z Budapesztu
Andrzej Zaręba
Tradycja
Andrzej Zaręba
Kierunek Zachód
Andrzej Zaręba
Sztuka manipulacji
Andrzej Zaręba
Alaskańska riviera
Andrzej Zaręba
Globalne ocieplenie
Andrzej Zaręba
Ej-Aj
Andrzej Zaręba
Potęga tradycji
Andrzej Zaręba
Neoklasycyzm
Andrzej Zaręba
Nic już nie jest takie, jak dawniej
Andrzej Zaręba
Dzień awiacji rosyjskiej
Andrzej Zaręba
Sztuka negocjacji
Andrzej Zaręba
Parada
Andrzej Zaręba
Wśród bliskich
Andrzej Zaręba
W imię pokoju
Andrzej Zaręba
Wódz
Andrzej Zaręba
Idy marcowe
Andrzej Zaręba
MAGA
Andrzej Zaręba
Za zasługi
Andrzej Zaręba
Perspektywa
Andrzej Zaręba
Sociale
Andrzej Zaręba
Konferencja pokojowa
Andrzej Zaręba
Dzień po
Andrzej Zaręba
Wszystkiego najlepszego, nawet w czasach zdarzeń niewiarygodnych!
Po 16 latach rządów Viktora Orbána władza na Węgrzech przechodzi w ręce Petera Magyara i partii TISZA. Czy to rzeczywisty demontaż nieliberalnego systemu, czy tylko zmiana frontmana? Dominik Hejj wyjaśnia przyczyny wyborczej porażki Fideszu i znaczenie mobilizacji młodych wyborców. Otwarte pozostaje kluczowe pytanie o głębokość zmiany w państwie, które przez lata było symbolem władzy „zabetonowanej”.
Choć Mołdawia pozostaje jednym z najbardziej prawosławnych państw Europy, tamtejszy Kościół coraz wyraźniej staje się areną politycznego i geopolitycznego konfliktu. Wojna Rosji przeciw Ukrainie przyspieszyła bowiem procesy, które jeszcze kilka lat temu wydawały się nierealne: wzrost poparcia dla integracji europejskiej, wzmacnianie rumuńskiej tożsamości kulturowej oraz stopniowe odchodzenie części wiernych i parafii od Patriarchatu Moskiewskiego na rzecz Kościoła podporządkowanego Bukaresztowi. Dla wielu Mołdawian spór o jurysdykcję religijną przestaje być dziś wyłącznie kwestią wiary – staje się pytaniem o przyszłość państwa, jego miejsce między Rosją a Europą oraz odporność społeczeństwa na rosyjską propagandę.
Wojna zniszczyła w Gazie nie tylko domy, szkoły i szpitale, ale także fundamenty normalnej gospodarki. Mimo to pośród ruin wyrastają dziś luksusowe kawiarnie i restauracje, które na zdjęciach z mediów społecznościowych mają przypominać o powrocie do życia. W rzeczywistości są jednak symbolem głębokich nierówności, gospodarki przetrwania i iluzji odbudowy, za którą kryją się namioty, głód i uzależnienie od pomocy humanitarnej.
Cztery lata wojny rosyjsko-ukraińskiej oraz towarzyszące im wydarzenia mocno naruszyły powszechnie dominujące w geopolityce przekonania oraz często powtarzane stereotypy. Na naszych oczach rozpadają się niepisane podziały na geopolityczne ligi i odgórnie przypisane poszczególnym państwom role zwycięzców i przegranych. Rosja wciąż nie może pokonać Ukrainy na polu bitwy ani doprowadzić do buntu przeciwko władzom w Kijowie. Po ponad roku prezydent Donald Trump nie jest w stanie zmusić Ukraińców do pokoju uwzględniającego warunki Kremla, a na dodatek wciągnął USA w wojnę z Iranem. Na tym tle Ukraina coraz mocniej podkreśla swoją podmiotowość.
Podcast: młoda kobieta z poważnym wyrazem twarzy mówi, że odpowiedź na pytanie „kim jesteś?” zależy od tego kto pyta. Jeśli pytanie pada za granicą – odpowiada, że Ukrainką, jeśli w Ukrainie – do „jestem Ukrainką” dodaje „afgańskiego pochodzenia”. Mariam Najem – kulturolożka pracująca z tematem dekolonizacji – wyjaśnia, że jako dziecko z mieszanej rodziny musiała podjąć decyzję kim jest przede wszystkim i zdecydowała, że Ukrainką. Mówi, że ukraińskość to dla niej wolność mówienia tego, co się myśli i w co wierzy.
Globalne wydatki wojskowe osiągnęły rekordowy poziom, a państwa świata coraz szybciej inwestują w odstraszanie, armie i nowoczesne uzbrojenie. Jednocześnie odbudowa krajów zniszczonych przez wojny – od Ukrainy po Gazę i Syrię – pozostaje chronicznie niedofinansowana, odsłaniając rosnącą dysproporcję między finansowaniem bezpieczeństwa militarnego a bezpieczeństwa humanitarnego.
Do Europy Środkowo-Wschodniej można podchodzić nie jak do stałej jednostki geograficznej, lecz jak do przestrzeni historycznej, kształtowanej przez wspólne doświadczenia kulturowe i polityczne. Taka perspektywa wpisuje się w szersze debaty dotyczące wewnętrznych granic Europy oraz konkurujących ze sobą wyobrażeń o niej. Zachęca ona również do postrzegania samej Europy jako zjawiska żywego – nieustannie przekształcanego przez interpretacje historyczne, współczesne agendy polityczne oraz realia wojny i przesiedleń.
Wspólne ostrzeżenie dla czytelników książki The Russia-Ukraine War and its Origins: From the Maidan to the Ukraine War (Wojna rosyjsko-ukraińska i jej źródła. Od Majdanu do wojny w Ukrainie), wydanej przez Palgrave Macmillan/Springer Nature w 2026 roku.
